Gedichten in het zand

Sinds oktober 2003 rijdt de Vliehors Expres met zeer speciale banden. Wanneer er over het zand wordt gereden verschijnt er een gedicht in het zand.

In de zomer van 2003 ontstond het idee om in de achterbanden  een gedicht uit te snijden.

Er werd een dichtwedstrijd georganiseerd. Uit de vele reacties werd het gedicht van Albertien Klunder uitgekozen als winnaar.

Sinds oktober 2004 drukken we met enige regelmaat een nieuw gedicht in het strand.

Wilt u een armband met zo’n mooi gedicht? Deze zijn te bestellen via deze link: Armbanden met strandgedicht

Doe mee met de Strand Gedichten Wedstrijd

Op dit moment hebben wij geen gedichtenwedstrijd! 

De gedichtenwedstrijd in juli 2020 is gewonnen door Trix van Meerbeek met het volgende gedicht:

Ik laad mijn hart vol Waddenzee, een beetje stiekem, zonder vragen
Ik neem een beetje Vlieland mee, zoveel als ik kan dragen.

Dit gedicht zal binnenkort te lezen zijn op het strand van Vlieland! De gedichten worden door ons zelf in de band gesneden.

De gedichten tot nu toe waar we mee over het strand hebben/ of nog steeds rijden.

Wat de diepste indruk maakt werd door water aangeraakt. Door geen mens gestoord neemt de zee het laatste woord.

Breng gedachten vol verlangen naar het lege stille strand. Schrijf ze duizend stille malen tussen duizend korrels zand.

Ik kan je wilde ziel niet vangen zilte druppels vluchten uit mijn hand.  Mijn eiland van verlangen, zacht streel ik je witte zand.

Volg nu voor heel even de woorden langs de waterlijn.  Laat hier je grootste zorgen slechts natte voeten zijn.

Lippen branden van verlangen naar het zilte van de jouwe. De wind maakt ruimte en in vrijheid kan ik van je houden.

Wat ik zocht vloeit hier langs je voeten stroomt door je hand.  Raakt aan je wang en verovert voor altijd je hart.

Een zin nat van herinnering aan overvloed. Zomaar een zee gevuld met golven zonnegloed.

Heen en weer rollen de golven, spel van natte zoen.  Brekend schuim fluistert bevlogen, leef nu want nu wordt toen.

Overspoeld door gedachten, smachtend naar dit moment. Een zee van ruimte, hier ben ik in mijn element.

Leef op het ritme van de zee zonder het tikken van de tijd.